O polskości w „Teologii Politycznej Co Tydzień”

Zachęcamy do lektury najnowszego 501. numeru „Teologii Politycznej Co Tydzień” zatytułowanego „Temat: polskość”, który mieliśmy okazję współtworzyć.

W tygodniku m.in. rozmowa z kierownikiem naszego projektu, wywiad z koordynatorem badań socjologicznych przeprowadzonych w projekcie „Polskość – dziesięć wieków definiowania narodu”, podsumowanie szkoły letniej „Laboratorium Polskość II” i wiele więcej. Większość tekstów powstała w ramach naszego projektu. Zachęcamy do lektury numeru na stronie Teologii Politycznej.

Polecamy szczególnie:

Polskość, czyli dyskusja. Rozmowa z Michałem Gniadkiem-Zielińskim
Celem projektu było pozostawić po sobie jak najwięcej materiałów, które mogłyby w przyszłości dać asumpt do jakiejś refleksji i być katalizatorem nowych badań. Za priorytet uznaliśmy zebranie w jednym miejscu wiedzy już wypracowanej przez pokolenia uczonych, okraszonej autorską refleksją tych, którzy pracowali przy naszym projekcie, ale zostawionej w takim stanie, by kolejni śmiałkowie mogli pójść dalej – mówi Michał Gniadek-Zieliński w „Teologii Politycznej Co Tydzień”: „Temat: polskość”.

Wspólnota, która ma ojczyznę – rozmowa z Krzysztofem Kosełą
Ciekawym stanem skupienia, najbliższym grupom pierwotnym, jest właśnie wspólnota, która ma ojczyznę. To jest taka wspólnota, która wykonała pewną pracę intelektualną. Ja, gdy myślę o tym, co mamy z przeszłości, to myślę o rumowisku, na którym są różne rzeczy. I z tego rumowiska trzeba wybrać te, które są moje, które są dla mnie cenne. Muszę tę pracę wykonać – mówi Krzysztof Koseła.

Duch języka i charakter narodowy – rozmowa z Filipem Wiką o „Pieśniach” Kochanowskiego, staropolszczyźnie i polskim idiomie muzycznym
Język Kochanowskiego ufundował polszczyznę w znanym nam kształcie, ta współczesna nadal bezpośrednio z niej czerpie. Język ma tę szczególną właściwość, że przez swój charakter daje świadectwo mentalności danego narodu – mówi Filip Wika. Rozmowę publikujemy w „Teologii Politycznej Co Tydzień”: „Temat: polskość”.

Piotr Siewak: Urzeczywistniając chimerę życia – Polskę
Początek Wielkiej Wojny, która miała przynieść długo wyczekiwane zmartwychwstanie Polski z dziejowego grobu, nie zapowiadał końcowego sukcesu nie tyko ze względu na niskie notowania sprawy polskiej na arenie międzynarodowej i brak gwarancji ze strony wojujących ze sobą mocarstw, ale przede wszystkim z uwagi na kondycję samych Polaków – bierność, przywiązanie do państw zaborczych i wszechpanujące podziały. Pomimo to polskość w czasie wojny przeszła pewną ewolucję – pisze Piotr Siewak.

Mikołaj Kwiatkowski: Geografia duszy polskiej
Geograficzne kierunki świata od wieków kształtują polską refleksję nad tożsamością. Północ Mochnackiego kontra Południe Cichockiego, Zachód oświecenia przeciw Wschodowi „barbarzyńców”, środkowoeuropejskość – to nie podziały, lecz głosy w niekończącej się debacie o istocie polskości – podkreśla Mikołaj Kwiatkowski w swoim eseju w „Teologii Politycznej Co Tydzień”: „Temat: polskość”.

Michał Gniadek-Zieliński: Z dziejów tanatofilii duchowej Polaków
Tanatofilia jest jakiegoś rodzaju ekstazą powiązaną ze śmiercią, w jakimś sensie duchowym wypełnieniem estetyki barokowej. Karol Stefan Frycz miał rację pisząc, że wyjątkowo dobrze się zestroiła polskość z barokiem. Na ile to jest uniwersalne, a na ile przebrzmiałe już i nudne? Czy jeszcze dziś kochać Polskę to śmierć kochać? – pyta Michał Gniadek-Zieliński.

Magdalena Wnuk: Emigracja jako soczewka, przez którą możemy badać „polskość”
Emigrację, rozumianą jako fale wyjazdów oraz towarzyszące im doświadczenie życia w obcej przestrzeni, można potraktować jako laboratorium polskości. Sam akt migracji staje się wówczas soczewką, przez którą polskość możemy obserwować w sposób szczególnie wyraźny – pisze Magdalena Wnuk w „Teologii Politycznej Co Tydzień”: „Temat: polskość”.

Karol Banach: Ślązacy – Polacy z innego świata Polski
Śląskość nie jest jedynie etykietą. Trwa nawet tam, gdzie zmieniają się granice, instytucje i pokolenia. Zaryzykować można stwierdzenie, że „śląskość” nie istnieje w słowach, lecz w czynnościach. W tym sensie Ślązacy są rzeczywiście „Polakami z innego świata Polski”, jak wskazał jeden z rozmówców – wskazuje w swoim tekście Karol Banach.

Grzegorz Garbuz: Z Polakami czy przeciwko nim? Polskość a tożsamość mniejszości białoruskiej na Białostocczyźnie
Niepolska identyfikacja narodowa na tych terenach, jakakolwiek by ona nie była, wcale nie oznacza wrogości wobec polskości, choć, paradoksalnie, tworzona była w opozycji do niej. Podlascy prawosławni, Białorusini, Ukraińcy i wszyscy pozostali uważają Polskę za swoją ojczyznę, bo to na jej terenie znajdują się ich mikroojczyzny, z którymi odczuwają najmocniejszą więź ideową i emocjonalną – pisze Grzegorz Garbuz.